Als de coach het niet meer weet…

agnieszka-p-119611

Als je niet meer zeker weet of je het juiste doet, kun je de hulp van een coach inschakelen. Iemand zoals ik. Maar wat nou als je het als coach even niet meer weet? Soms word ik door mijn coachees flink uit mijn comfortzone getrokken of er wordt stevig gerammeld aan mijn (ethische ) grenzen. Wat doe je dan als coach?

De afgelopen jaren heb ik met veel verschillende mensen mogen werken. Atleten, mensen die iets willen doen of bereiken dat buiten hun comfortzone ligt. Maar ook manager, corporate bestuurders en teams met problemen. De rode draad in al deze coachingstrajecten is vrijwel gelijk: ik wil van A naar B, zit ik op het juiste spoor? Maar de verschillen in persoonlijke vraagstukken zijn juist heel groot.

Bij het coachen van professionals en executives draait het om reflectie. Als coach heb je een belangrijke klankbordfunctie. Door op het juiste moment de juiste vraag te stellen, geef je de ander de gelegenheid om de eigen case op een andere manier te benaderen. Daarvoor moet je goed luisteren, waardevrij teruggeven, confronteren, verschillende invalshoeken aanreiken. Dat vereist brainpower, maar ook intuïtie, inlevingsvermogen en gewoonweg absorberen.

Bij het coachen van sporters speelt ook mijn expertise op het gebied van trainen en sportieve prestaties een grote rol. Deze coachingstrajecten krijgen een extra dimensie als ook het mentale aspect een rol gaat spelen. De waarom-vraag (waarom wil je wat je wilt?), belemmerende overtuigingen (ik kan dit niet) en reflectie op de highs en lows van het trainingsproces.

Hoeveel ervaring ik de laatste jaren ook heb opgedaan, ik kom nog steeds wel eens in situaties terecht waarin ik denk ‘wat moet ik hier mee’? Voor mij zijn er drie manieren om met dergelijke situaties om te gaan:

  1. Supervisie of collegiale consultatie

Tijdens mijn Masters Executive (team)coach aan de Vrije Universiteit van Amsterdam heb ik veel tijd besteed aan supervisie. Ofwel, het reflecteren op jezelf als coach met behulp van een andere coach. Waarom reageerde je zo? Waarom pleegde je deze interventie? Wat waren alternatieven en welke parallelle processen spelen een onbewuste rol? Klinkt misschien ingewikkelder dan het is. Het gaat er om dat ik op de momenten dat dat nodig is, andere coaches of deskundigen inschakel voor hulp. Een collega bijvoorbeeld, voor een inhoudelijke of technische vraag. Of een expert, zoals Joe Friel van onder andere Trainingpeaks.

  1. Hardlopen

Wie op mijn Strava kijkt, ziet dat ik fiets, zwem en hardloop. Nou ja hardloop…het is meer joggen. Ik ben geen getalenteerde hardloper en heb ook niet de ambitie er ooit een te worden. Lopen heeft voor mij, naast trainen, een andere functie: nadenken over lastige (coachings)situaties. Lopen creëert ruimte. Emoties komen los, gesprekken spelen zich  opnieuw af in mijn hoofd. Ik herbeleef lastige situaties en mogelijke reacties passeren de revue. Vaak krijg ik tijdens een rondje joggen briljante ingevingen en neem ik besluiten waar ik 100% achter sta.

  1. Niets doen

Steeds vaker laat ik een kwestie even rusten. Denk ik er bewust korte of langere tijd niet meer over na. Dat leidt in opvallend veel gevallen tot een oplossing. Soms lost een kwestie zich (van)zelf op, omdat de context zodanig verandert dat de oplossing zichzelf aandient. Is dat niet het geval, dan komt de oplossing vaak juist bovendrijven door afstand te nemen. Door ergens een of meer nachtjes over te slapen.
Coaches weten ook niet altijd alles. Ook ik maak fouten. En ik leer nog elke dag bij, onder andere van mijn eigen coach. Voor mijn eigen trainingen heb ik een triatlon-coach ingeschakeld. Een heel strenge dame. Zeer confronterend, maar zó effectief. Voor de kwaliteitsborging voor mijn werk als executive coach werk ik met een supervisor. Als je als coach (denkt dat je) alles weet, wordt het tijd om een ander vak te kiezen.

Fitte CEO’s, gezonde bedrijven

ymvghdhegly-abigail-keenan

In de afgelopen 10 tot 15 jaar is het aantal mensen dat marathons loopt geëxplodeerd. En niet alleen de populariteit van marathons is gestegen, ook die van triatlons, cyclo’s en zelfs klimexpedities. Onder de deelnemers aan deze evenementen zijn opvallend veel CEO’s, directieleden, executives en ondernemers. Neem de Nederlandse topbestuurders van Jumbo, Rituals, Unilever, Aegon en Schiphol. Zij houden het niet bij een eenmalig evenement, maar maken hardlopen onderdeel van hun dagelijkse routine.

Het leiden van een organisatie vereist vergelijkbare competenties als het trainen voor en het lopen van een marathon: lange termijnvisie, lange adem en doorzettingsvermogen. Maar word je van marathons lopen ook een betere leider of bestuurder? Het antwoord op die vraag is ja. Dat blijkt onder andere uit de studie ‘Does CEO fitness matter’ van de Duitse Peter Limbach en Florian Sonnenburg. Zij deden 10 jaar lang onderzoek bij S&P 1500 organisaties. Uit dit onderzoek blijkt dat organisaties met een fitte CEO het gemiddeld 5% beter doen ten opzichte van andere organisaties. Fit betekende in dit geval: een CEO die een marathon uitliep in het jaar dat de bedrijfsresultaten onder de loep werden genomen. Bedrijven met een marathon lopende bestuurder ouder dan 55 jaar of een bestuurder die deel uitmaakt van meerdere besturen deden het zelfs nog beter.

Blijkbaar is er een verband tussen de fysieke fitheid van een CEO en de resultaten van zijn of haar organisatie. Maar waarom een marathon en niet bijvoorbeeld drie keer in de week een cardiolesje op de sportschool? In een artikel hierover in de Wall Street Journal (2013) vertelden Amerikaanse topbestuurders wat voor hen belangrijke meerwaarden waren van het lopen van marathons:

–   ik ben fit, sterk, kan veel meer hebben en daardoor mijn werk beter aan

–   het is een uitdaging die mijn creativiteit en competitiedrang prikkelt

–   het brengt balans in mijn leven en geeft een focus die niet werk gerelateerd is

–   het traint mijn mentale hardheid en focus, dit komt van pas bij moeilijke beslissingen en stevige onderhandelingen

Vanuit mijn eigen praktijk kan ik daar nog aan toevoegen dat atleten, CEO of niet, de lat continue hoger leggen. Ze willen altijd beter, sneller en effectiever. De 1-1 feedback die je krijgt van trainingen en wedstrijden vergroot het zelfvertrouwen en daagt atleten uit om zichzelf te verbeteren. Daarbij hebben regelmatig trainen en een scherpe focus op een sportief doel nog een positief effect: wie fysiek sterker wil worden, gaat vaak gezonder eten, minder alcohol drinken en minder of helemaal niet meer roken. De energie die daarvoor terugkomt, blijkt zowel voor de CEO als voor zijn of haar organisatie ontzettend goed uit te pakken.

Een marathon of triatlon zijn wedstrijden waar veel trainingstijd en energie in gaat zitten en is niet voor iedereen haalbaar. Elk sportieve prestatie, of het nu je eerste 5k loop wedstrijd is of je rijdt de Haute Route in de Pyreneeën, heeft hetzelfde positieve effect. Zie het als een traject waarin je niet alleen fysiek uitgedaagd wordt maar waarin je ook bepaalde vaardigheden als doorzettingsvermogen, focus, discipline en weerbaarheid traint. Het zal bijdragen aan je ontwikkeling tot een succesvolle professional en het behalen van je professionele doelen.

Organisaties groeien door gezamenlijke sportieve doelen

sportograf-75819441

Heb jij je wel eens met een groep collega’s meegedaan aan een wielerklassieker, een loopwedstrijd of een obstakel run? Samen trainen en samen finishen. Een fantastische ervaring, toch? Dat sporten goed voor je gezondheid is, is alom bekend. In 2003 concludeerde de United Nations Task Force on Sports for Development and Peace bovendien dat sport offers a cost-effective tool to meet many development and peace challenges. Naast de gezondheidsvoordelen zag men vooral vooruitgang op het gebied van communicatie, discipline, conflicthantering, respect, zelfontwikkeling en teamwork.

Sportieve organisaties
In veel organisaties zijn de afgelopen jaren allerlei sportclubs ontstaan: fietsgroepen, loopgroepen of teams die zich samen op een specifiek (goed doel) evenement voorbereiden, zoals Mud Masters, Tour for Life of Ropao run. Dankzij deze initiatieven zijn veel professionals sportieve uitdagingen aangegaan. Een mooie ontwikkeling. Maar hoe kunnen organisaties deze ontwikkeling inzetten als middel voor de groei en vooruitgang van de hele organisatie?

Op één lijn
Sportieve initiatieven waar een specifieke prestatie aan vast zit en/of sponsoring mee gemoeid is, blijken een krachtig middel om volledig onbekende collega’s in korte tijd op één lijn te krijgen. Zij gaan al snel samenwerken, plannen, doelen stellen en met hun eigen ontwikkeling aan de slag. Zelfs in de meest hiërarchische organisaties spelen rangen of standen hierbij nauwelijks een rol. In sporttenue ziet iedereen er immers hetzelfde uit. En bij het leveren van een sportieve prestatie spelen heel andere talenten een rol dan die waarop iemand geselecteerd is voor zijn of haar rol binnen de organisatie.


Emotie 

Nog een voordeel: het netwerkelement. Je spreekt nu eenmaal makkelijker een andere hardloper of wielrenner aan op kantoor dan dat je spontaan een afdeling op loopt om een praatje te maken. Samen sporten is een geweldige manier om contacten te leggen of te weten te komen wat er leeft bij collega’s. Door de vaak informele sfeer en passie, want sport is uiteindelijk toch emotie, en het fysieke element laten mensen makkelijker hun masker zakken en hun formele rol varen. Gesprekken gaan al snel over privé, verleden, heden en werk. Collega’s ontdekken daardoor andere gemeenschappelijke gronden die in de organisatiecontext een opstapje kunnen zijn voor bijzondere kruisbestuiving en efficiëntere samenwerking. Door elkaar op persoonsniveau beter te leren kennen, worden communicatielijnen korter en  de flexibiliteit en bereidheid om elkaar te helpen groter. Menig kostbare heisessie is gericht op hetzelfde resultaat.

 
Goed voorbeeld
Dat een gezamenlijk sportief doel mensen stimuleert om in beweging te komen en/of te blijven is een open deur. Maar het effect van samen sporten in een organisatie is veel groter. Gevoelens van trots, voldoening, stress relief en de ervaring dat je in staat bent zelf opgelegde grenzen te overschrijden, hebben een positief effect op de zo gewenste vitaliteit van medewerkers. En voor veel mensen geldt: zien bewegen, doet bewegen. In elke organisatie wordt er gekeken naar de leiders. Als die het voortouw nemen in sportieve initiatieven en vooral aangeven hoe zij dit combineren met hun professionele rol, zijn mensen geneigd te volgen.


Begeleiding

Toch schuilt er ook een gevaar in samen naar een sportief doel toewerken. Zeker als dat doel een zware sportieve beproeving is, waarbij ook een ander soort commitment (bijvoorbeeld persoonlijke sponsering) wordt gevraagd.  Dat kán leiden tot situaties die nadelige gevolgen hebben voor de organisatie. Teams die niet goed begeleid worden in het proces van teamvorming, voorbereiding en after care kunnen voor of tijdens hun prestatie door zo’n diep dal gaan, dat de onderlinge verhoudingen beschadigen. Dit heeft onherroepelijk invloed op de werkverhoudingen na het evenement. Bovendien is het zeer slechte marketing voor de organisatie. Stel dat een bedrijventeam in Frankrijk of Italië rollebollend over straat gaat. Daar is geen enkele organisatie bij gebaat. Goede begeleiding is dan ook essentieel. Zeker bij evenementen waar een serieuze meerdaagse inspanning wordt gevraagd en sporters zowel mentaal als fysiek nieuwe dieptepunten ontdekken. Besteed je daar als organisatie geen of te weinig aandacht aan, dan kan je daar zowel intern als extern, aardig wat schade van ondervinden


Een stap verder

Er zijn verschillende manieren en niveaus, inhoudelijk en facilitair, waarop je bedrijventeams kunt begeleiden. Met informatievoorziening, advies, tijd om te trainen/voorbereiden, sponsoring, coaching, begeleiding. Wat de beste manier is, hangt van veel factoren af. Van de investering die je als organisatie wilt doen om het tot een succes te maken, wat je ermee wilt bereiken en wat je denkt dat het oplevert. Vergeet daarbij niet dat dit soort initiatieven de mogelijkheid bieden om op een ander niveau in contact te komen met medewerkers en hen te motiveren. En dat de nieuwe informele verhoudingen je organisatie een stap verder kunnen brengen.

 

Sheila Gemin, Executive coach and facilitator for Leaders, Professionals & Athletes

Dalton moms on the RUN

supermama

Vandaag was ze er bij. De Dalton mom waar dit hele project om begonnen is. Driekwart jaar geleden zat ik met een aantal moeders te eten bij Loetje. De desbetreffende Dalton mom had en heeft overgewicht, dusdanig dat haar gezondheid in gevaar is. Tijdens het kletsen over scholen, zwemlessen etc stelde ik voor dat ik de dames zou gaan trainen voor een 10 km loop. De Nike 10K leek mij het ultieme doel voor hen om het goede voornemen van meer sporten en beter voor jezelf zorgen, om te zetten in een concreet doelgericht trainingsprogramma.

Zo gezegd zo gedaan. Helaas moest de moeder in kwestie op dat moment afhaken, haar fysieke gezondheid liet het niet toe om te lopen, of andere oefeningen te doen.

De andere moeders gingen door en veranderden langzamerhand in sportievelingen die steeds langer en steeds harder gingen lopen. De afgelopen maanden heeft zich een aantal andere moeders bij dit groepje aangesloten. Nu trainen er 7 dames elke week voor de 10K of een andere loop. Ik noem ze de Dalton Moms on the RUN, de reden? Onze kinderen zitten bij elkaar in de klas op de 2e Dalton school in Amsterdam.

Ik heb een nieuw soort respect gekregen voor deze moeders. Naast moeder zijn, zijn het ook vrouwen die hard werken in verschillende functies zoals  arts, wetenschapper, jurist en maatschappelijk werker. Ze hebben het overgrote deel van de zorg voor de kinderen, doen daarnaast ook verschillende activiteiten op school en wanneer ik roep: Laten we trainen voor een 10k, schrikken ze er niet voor terug om het een kans te geven. Ook tijdens het trainen wordt er serieus en hard gewerkt, geen excuses, geen ego’s. Iedereen is daar voor zichzelf, motiveert de ander en werkt op haar niveau aan haar persoonlijke uitdaging. Ik word hier heel blij van.

Over twee weken is de Brooks 10k, dan zullen de meeste Dalton Moms starten aan deze, voor de meesten van hen, de eerste grote wedstrijd. Maaaarrrrr…er worden nu al plannen gesmeed voor het trainen voor een eerste sprint triathlon in  augustus! Ook daar ben ik bij als trainer, motivator en atleet.

De moeder waar het om begonnen is, was vandaag voor het eerst weer bij de training. Langzaam maar zeker, op haar tempo, gaat zij grootste (sportieve) prestatie van ons allemaal neerzetten. Just wait and see.

Sheila, ook een Dalton mom

Waarom jij nooit een geweldige carrière zult hebben

zejiukzcd8c-luis-llerena

loesje 2

Excuses
Het volgen van je passie kan eng zijn. Je passie is iets heel persoonlijks en daarmee naar buiten treden betekent jezelf kwetsbaar opstellen. Het kan heel veilig aanvoelen om iets te kiezen wat je leuk vindt maar waar je hart niet veel sneller van gaat kloppen. Larry Smith heeft een boeiende toespraak gehouden bij TED met de titel ‘Waarom je nooit een fantastische carrière zult hebben?’. Een hilarische maar spot on uiteenzetting waarom de meeste mensen het nalaten om een fantastische carrière op te bouwen. Vaak bedenken we het ene excuus na het andere om die passie niet te volgen, terwijl de angst om niet te slagen vaak de echte achterliggende reden is. De toespraak van Larry is een spiegel voor iedereen die moeite heeft met het zetten van de volgende stap in zijn carrière. Die spiegel houden wij je ook voor, maar we bieden je ook handvaten bij het najagen van jouw droom.

Drempels
Er kunnen zich situaties voordoen dat je even niet voor je passie kunt kiezen. Is dat erg? Nee, zolang je maar heel bewust kiest voor het niet volgen van je passie. Gezin, mantelzorg of fysieke omstandigheden kunnen er toe leiden dat je tijdelijk even je passie niet ten volle kunt laten gelden. Dat je echt even moet kiezen voor een andere weg. Laat dit een bewuste keuze zijn en verlies je passie niet uit het oog. Misschien lukt het niet om dit jaar je droomcarrière te starten of je eigen bedrijf te beginnen, maar misschien wel over een jaar of over vijf jaar. Blijf niet hangen in would have en should have maar spreek met jezelf af om je passie strak in het oog te houden en de tussenliggende tijd te gebruiken om je voor te bereiden op het wagen van de grote stap.

Persoonlijk leiderschap
Die fantastische carrière begint bij jezelf. Het begint bij het maken van onderscheid tussen excuses en drempels. Wat belemmert jou in het zetten van de volgende stap in je carrière? Als je weet wat jou tegenhoudt, kun je bewuste keuzes maken en de consequenties aanvaarden. Persoonlijk leiderschap houdt voor ons in dat je jezelf leidt; dat je regisseur bent van jouw succes. De basis voor dit succes is niet nog harder werken, maar bewust omgaan met je talenten, mogelijkheden en beperkingen. Niet blijven hangen in een slachtofferrol, maar zelf de touwtjes in handen nemen. Heb helder voor ogen waar je naar toe wilt en welke paden daar naartoe leiden. Wees daar duidelijk in, naar jezelf en naar je omgeving. Maak een plan, maar voordat je dat doet, definieer je passie, droom erover, visualiseer je ideale werksituatie en doe onderzoek hoe je deze passie kan omzetten naar een fantastische carrière.

Onze passie
Ik heb mijn passie gevolgd en doe nu datgene waar ik elke dag weer energie van krijgen. Namelijk het ontwikkelen en inspireren van andere professionals.

Bekijk hier de Ted Talk van Larry Smith.